Πρός τούς
Πανοσολογιωτάτους
& Αἰδεσιμολογιωτάτους Προϊσταμένους τῶν Ἱ. Ναῶν
τῆς καθ᾿ ἡμᾶς Ἱ. Μητροπόλεως
Ἀγαπητοί ἀδελφοί,
Γνωρίζετε, ὅτι ἡ Θεσσαλία ὑπέστη προσφάτως τεράστιες καταστροφές ἀπό ὑπερβολικά μεγάλη ποσότητα βροχοπτώσεων. Ἄνθρωποι καί ζῶα ἐπνίγησαν, οἰκίες ἐβούλιαξαν μέσα στά νερά καί στή λάσπη, περιουσίες κατεστράφησαν καί χωριά ὁλόκληρα ἐπλημμύρισαν.
Μᾶς ἀξίωσε ὁ Ἅγιος Θεός νά ὑποδεχώμεθα σήμερα ἕνα νέο ἔτος καί νά εὑρισκώμεθα ἤδη σ᾿ ἕνα καινούργιο χρονικό ὁροθέσιο. Ἕνας ἀκόμη χρόνος ἐξέπνευσε. Ἤ μᾶλλον ἕνας ἀκόμη χρόνος προσετέθη στή ζωή μας. Ζοῦμε ἀπό σήμερα καί κινούμεθα μέσα στόν νέο χρόνο, πού ἤδη ἀνέτειλε. Καί ἡ αἰσιόδοξη ἄποψη τῆς ζωῆς μας ἐλπίζει, ὀνειρεύεται καί ὁραματίζεται. Οἱ ἐλπίδες, τά ὄνειρα καί οἱ ὁραματισμοί ἐκφράζονται χαρούμενα στίς εὐχές μας, ἀλλά καί γενικότερα στήν ψυχική μας διάθεση. Βεβαίως ἡ ἀλλαγή τοῦ χρόνου εἶναι ἕνα ἁπλό συμβατικό γεγονός, καί τίποτε ἄλλο, ἐφ̉ ὅσον ὁ χρόνος εἶναι ἐνιαῖος. Ἐν τούτοις, τό συμβατικό γεγονός τῆς ἀλλαγῆς τοῦ ἔτους γίνεται ἀφετηρία προσδοκίας γιά μιά καλύτερη ζωή, πού θά εἶναι πιό ἐλπιδοφόρα, πιό δημιουργική καί πιό εὐτυχισμένη, ἰδίως μετά τίς πρόσφατες τραγικές συγκυρίες τοῦ ἐγγυτέρου παρελθόντος, πού ἀφαίρεσαν ἐν πολλοῖς τήν αἰσιοδοξία καί τήν ἐλπίδα ἀπό τίς καρδιές μας.
«Ἡ Γέννησίς σου, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν,
ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ τό φῶς τό τῆς γνώσεως».
Ἀδελφοί μου ἀγαπητοί,
Ἡ χάρις τοῦ ἐν Τριάδι Ἁγίου Θεοῦ μᾶς ἀξίωσε νά ἑορτάζουμε γιά μιά ἀκόμη φορά τά Χριστούγεννα. Τήν Ἑορτή τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως˙ «τά σωτήρια τοῦ κόσμου˙ τήν γενέθλιον ἡμέραν τῆς ἀνθρωπότητος˙ τήν κοινήν ἑορτήν πάσης τῆς κτίσεως» κατά τήν πανηγυρική ἔκφραση τοῦ Μ. Βασιλείου. «Ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο καί ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν». Ὁ Κύριός μας γεννᾶται ἐκ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου στό ταπεινό σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ καί ἀνακλίνεται ὡς βρέφος, «ὡς παιδίον νέον», στήν φάτνη τῶν ἀλόγων ζώων. Ὁ Θεός «λαμβάνει δούλου μορφήν», γίνεται τέλειος καί ἀληθινός ἄνθρωπος, γιά νά ἀποκαταστήσῃ τό «ἀρχέτυπον κάλλος» τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως καί νά χαρίσῃ στόν ἄνθρωπο τήν θεία υἱοθεσία. Ὅπως λέγει ὁ Μ. Ἀθανάσιος «Αὐτός ἐνηνθρώπησεν ἵνα ἡμεῖς θεοποιηθῶμεν».
Ἀδελφοί μου ἐν Χριστῷ ἀγαπητοί,
«Ὦ τοῦ παραδόξου θαύματος...»
Πανευλαβῶς καί χαρμοσύνως ἑορτάζομε σήμερα τήν Ὑπερένδοξο Κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί τήν εἰς οὐρανούς Μετάστασή Της, πού γι᾿ αὐτό λέγεται καί Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ. Ὁ ἱερός ὑμνογράφος ἀποκαλεῖ τήν Κοίμηση τῆς Παναγίας «παράδοξον θαῦμα». Καί εἶναι πράγματι θαῦμα παράδοξο τό γεγονός, ὅτι “τίθεται ἐν μνημείῳ ἡ Πηγή τῆς Ζωῆς» καί παραδίδεται στόν θάνατο καί τήν φθορά Ἐκείνη πού ἐδέχθη μέσα στήν γαστέρα Της τήν ἴδια τήν Ζωή, Αὐτόν πού δίνει τήν Ζωή σέ ὅλη τήν κτίση καί τοιουτοτρόπως Τήν ἔκαμε Ζωηφόρο καί Ζωοδόχο.
ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Ἀγαπητοί Πατέρες καί Ἀδελφοί,
Ἡ πυρκαυϊά πού ξέσπασε ἀπρόσμενα χθές στήν ἄνω Γλυφάδα καί ἐπεξετάθη στό Πανόραμα τῆς Βούλας καί στήν Βάρη ἐδημιούργησε πολλά προβλήματα. Κατέκαυσε δασωμένες περιοχές, ἀλλά καί ἀρκετά σπίτια, παρά τίς ἐξαιρετικές καί συντονισμένες ἐνέργειες τόσο τῆς Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας ὅσο καί τῶν Δημάρχων καί ὅλων τῶν Ὑπηρεσιῶν τῶν τριῶν Δήμων τῆς Μητροπόλεώς μας. Δυστυχῶς ὁ ἀέρας ἔπνεε μέ μεγάλη ταχύτητα καί ἡ περιοχή ἦταν γεμάτη ἀπό πεῦκα, γι̉ αὐτό καί ἡ κατάσβεσις τῆς πυρκαυϊᾶς ἦταν πάρα πολύ δύσκολη.
ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ 2022
Ἀγαπητοί μου ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,
Ἡ χάρις καί τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ μᾶς ἀξίωσε νά ἑορτάζουμε καί ἐφέτος τήν ἁγία Ἀνάσταση τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ πιό σημαντικοῦ ἀλλά καί τοῦ πιό ἀντίθετου μέ τήν ἀνθρωπίνη λογική γεγονότος στήν παγκόσμιο ἱστορία.
Βεβαίως, ὅλη ἡ παρουσία τοῦ Χριστοῦ ἐπί γῆς εἶναι θαυμαστή καί ἀκατάληπτη γιά τήν ἀνθρωπίνη σκέψη καί λογική.
Διότι ἡ λογική μας δέν μπορεῖ νά κατανοήσῃ, πῶς εἶναι δυνατόν ὁ “πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν” Θεός νά χωρέσῃ στά σπλάχνα μιᾶς γυναίκας καί νά λάβῃ ἀπό αὐτήν ἀνθρωπίνη σάρκα.
Ἡ λογική μας δέν μπορεῖ νά κατανοήσῃ, πῶς εἶναι δυνατόν ὁ Θεός Λόγος, τό δεύτερο Πρόσωπο τῆς ἐν Τριάδι προσκυνουμένης Θεότητος, νά ἐνώσῃ στό Θεῖό Του πρόσωπο, τήν θεότητα μέ τήν ἀνθρωπότητα, καί νά γίνῃ Αὐτός, ὁ ἕνας καί μοναδικός Θεάνθρωπος. Ὅπως, ὅμως, θά ἀκούσωμε στό Ἱ. Εὐαγγέλιο τῆς Θείας Λειτουργίας “Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καί ὁ Λόγος ἦν πρός τόν Θεόν, καί Θεός ἦν ὁ Λόγος· οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρός τόν Θεόν, πάντα δι̉ αὐτοῦ ἐγένετο, καί χωρίς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδέ ἕν ἐγένετο ὅ γέγονεν” (Ἰωαν. 1, 1-3). “Πρίν ἀπ̉ ὅλα, δηλαδή, ἦταν ὁ Λόγος καί ὁ Λόγος ἦταν μέ τόν Θεό Πατέρα, καί ὁ Λόγος ἦταν Θεός. Ἀπό τήν ἀρχή ἦταν αὐτός μέ τόν Θεό Πατέρα. Τά πάντα δι̉ Αὐτοῦ ἐδημιουργήθησαν καί χωρίς Αὐτόν τίποτε δέν ἔγινε ἀπό ὅσα ἔγιναν”.
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Ἑορτάζουμε καί πάλι ἐφέτος τήν ἔνδοξη φανέρωση τῆς Ἁγίας Τριάδος στόν Ἰορδάνη ποταμό, ὅπου ὁ ἄναρχος Πατέρας βεβαιώνει ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Υἱός Του ὁ ἀγαπητός, ὁ συνάναρχος Υἱός βαπτίζεται γιά νά καθαρίση τοῦ κόσμου τά ἁμαρτήματα καί τό συναΐδιο Πνεῦμα κατεβαίνει μέ μορφή περιστερᾶς στήν κεφαλή τοῦ βαπτιζομένου Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ.