Οἵδαμεν Δέσποτα, ὅτι ἐκ τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν ὑφιστάμεθα τά δεινά ταῦτα. Πλήν ταπεινῶς δεόμεθα Σου· νικησάτω ἡ ἄβυσσος τῆς Σῆς εὐσπλαγχνίας τὸ πλῆθος τῶν ἡμετέρων ἁμαρτημάτων. Πάριδε, Ἀγαθέ, τά πλημμελήματα ἡμῶν, τά ἑκούσια καί τά ἀκούσια, τά ἐν γνώσει καί ἐν ἀγνοίᾳ. Ἴλεως γενοῦ ἐπί τόν προστρέχοντα εἰς τήν εὐσπλαχνίαν Σου λαόν Σου. Δέξαι τὰς ἐκ βάθους καρδίας ἀναπεμπομένας Σοι κραυγάς ἡμῶν. Δὸς ἡμῖν λύτρωσιν καί ἐλευθερίαν ἐκ τῆς ἀσθενείας ταύτης. Παῦσον αὐτῆς τήν περαιτέρω ἐξάπλωσιν. Φώτισον τούς ἐρευνητάς ἐπιστήμονας ἵνα συντόμως ἐφεύρωσι τά νεκροῦντα τόν προκαλοῦντα ταύτην ἰόν φάρμακα. Θεράπευσον τούς ἐξ αὐτῆς νοσοῦντας ἀδελφούς ἡμῶν. Στῆσον τὸ δρέπανον τοῦ θανάτου, δι᾿ οὗ αὕτη κακῶς θερίζει τούς οὕς προσβάλλει. Στῆσον αὐτῆς τήν μανίαν, ἵνα ὑγιεῖς δοξάζωμεν τήν ἀνείκαστον μεγαλωσύνην καί μακροθυμίαν τῆς χρηστότητός Σου καί ἀνάπαυσον ἐν εἰρήνῃ τούς ἐξ αὐτῆς θανόντας ἀδελφούς ἡμῶν.

Ναὶ, εὐδιάλακτε Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, ἐπάκουσον ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ἀχρείων δούλων Σου ἐν τῇ ὥρᾳ ταύτῃ, ἐν ἧ μετά πολλῆς συνοχῆς ψυχῆς ἐπικαλούμεθά Σε καὶ μὴ ἀπώσῃ τὰς δεήσεις ἡμῶν, ἀλλά δός ἡμῖν ὑγιαίνοντας ἀνυμνεῖν τό πανάγιον Ὄνομά Σου, καί τοῦ ἀνάρχου Σου Πατρός, καί τοῦ Παναγίου καί ἀγαθοῦ καί ζωοποιοῦ Σου Πνεύματος εἰς τούς αἰῶνας. Ἀμήν.